Lente in de Kruidtuin

De lente lokte mij om een ommetje te maken langs de Kruidtuin met fototoestel in aanslag.

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrouwendag

Aan al de vrouwelijke lezers (ik vermoed dat dat ongeveer 100 percent van mijn lezerspubliek is ;-)

 

Pippi Langkous

Carnaval op school. De keuze van Dochterlief was snel gemaakt. Dit jaar zou ze zich verkleden als Pippi Langkous. Daar zit de vorige zomervakantie in Zweden zeker voor iets tussen. En het superleuke boek met bijhorende CD dat ze vorig jaar gretig uitlas en waarvan de liedjes echt ook een schot in de roos bleken en hier regelmatig uit de iPod te horen zijn. Pippi Langkous is ook echt niet te veeleisend qua costumering, he. Een oud t-shirt van mijn zus werd door handige 'heeft altijd nog wel wat op de zolder liggen' oma omgetoverd tot Pippikleedje. In de solden werd er een gek paar broekkousen op de kop getikt en op het internet werd een handleiding gevonden hoe je met behulp van wat ijzerdraad een pippi langkous kapsel kon creeren. Ik kon Dochterlief zelfs overtuigen om helemaal 'uit de bol te gaan' door 2 verschillende schoenen aan te doen (Dochterlief heeft de neiging om in tegenstelling tot Pippi Langkous zich altijd netjes aan de regeltjes te houden.) Et voila, Dochter, mama en oma heel tevreden over het resultaat. De roze prinsestoestanden zijn hier allang verleden tijd. Ik ben er niet rouwig om. Nu ik erover nadenk, ze is eigenlijk nooit voor carnaval als roze prinses gegaan. In het verleden passeerden al de Kleine Zeemeermin, Roodkapje, Mulan, Yasmine, en een (blauwe) fee de revue. Ik stelde ook vast dat gisteren - in tegenstelling tot enkele voorafgaande jaren- de speelplaats niet vol Mega Mindy's liep, maar eerder een allegaartje was van heel veel verschillende personages, waar meer creativiteit was bij komen kijken dan gewoon de Studio 100-kas wat aanvullen. Een geslaagd carnavalsfeest overgoten met zonneschijn. Mooie manier voor de kinderen om aan hun weekje krokusvakantie te beginnen.

Venetian and Flemish Masters in Bozar

Door een te druk agenda hebben we al tentoonstellingen die we heel graag wilden zien gemist. Onder andere op de Rogier Vanderweyden tentoonstelling in museum M zijn we uiteindelijk nooit geraakt. Deze keer zou het ons niet overkomen. We waren er zaterdag als de kippen bij om meteen op de eerste dag "Meesters uit Venetie en Vlaanderen" mee te pikken. Onze vrees dat het wel eens heel druk zou kunnen zijn bleek totaal ongegrond. Aan de tentoonstelling "Ensor ontmaskerd" zagen we dat het wel aanschuiven was voor diegenen die dat nog op de valreep wilden zien. Wij lieten Ensor aan ons voorbij gaan. We zagen al twee eerdere tentoonstellingen van zijn werk waarvan een hele goeie in SoHo in New York. Deze keer opteerden we voor de oude meesters, waar vooral de voorkeur van manlief naar uitgaat. Ik zie hun werk ook heel graag, maar kan ook van modernere kunst genieten. Zo staat Miro al op mijn te bekijken lijstje (jaren geleden moest ik in Barcelona verstek geven aan Miro wegens geveld door een voedselvergiftiging :-(

Het moet gezegd: de tentoonstelling "Venetian and Flemish Masters" stelde niet teleur! Er was niet veel volk, waardoor we alle ruimte hadden om de werken goed te bekijken. Op drukkere dagen zou dat wel eens kunnen tegenvallen, bedacht ik, bijvoorbeeld bij een van de mooiste werken in de expo: een schilderij van Van Eyck van de heilige Barbara.
De rode draad doorheen de expo, de dialoog tussen de meesters uit Vlaanderen en Venetie, is consistent uitgewerkt, maar ik kreeg toch het gevoel dat het vooral de Venetische school is die in het licht wordt gezet in deze expo. Geen probleem, hoor. Zij waren overigens duidelijk de meesters van licht en kleur, met Titiaan als uitschieter. Jammer dat er geen enkel werk van grootmeester Veronese is opgenomen in de expo. Maar er zijn voldoende andere meesters wel present: Pisanello (de tentoonstelling begint met een pareltje van zijn hand), Giovanni Bellini, Dirk Bouts, Rubens, Canaletto,...
De tentoonstelling is chronologisch opgebouwd, wat handig is om de evolutie in de kunst te koppelen aan de politieke en economische ontwikkeling van beide centraal geplaatste steden: Antwerpen en Venetie. Een tijdslijn ergens op het eind van de tentoonstelling zet al de belangrijkste feiten nog eens mooi op een rijtje en situeert de kunstenaars zo duidelijk in hun historische context. Ook de audiogids was heel goed. Ik hou van audioguides: de bijpassende muziek, de boeiende uitleg die je toch wel helpt om details te zien die je anders over het hoofd zou zien, de achtergrondinfo die je op die manier meekrijgt. Een knappe tentoonstelling in alle opzichten!
We lieten onze ogen ervan smullen en liepen nog even langs de Zavel om daar nog iets lekkers te kopen om mee naar huis te nemen om te smullen. Het was bijna Valentijn. Dus verwenden we onszelf met een doosje lekkers van Pierre Marcolini, ook een grootmeester in zijn kunst. Mmmm... we genieten nog na.

zoete zonde

zo'n doosje kan veel goedmaken... een slechte dag op het werk, a bad hair day, etc

 

 

Het ga je goed, Justine

R-E-S-P-E-C-T! Klassedame die steeds met veel passie en gedrevenheid alles gaf voor haar vak. Dat de politici van ons land er eens een voorbeeld aan nemen. Het ga je goed, Justine! Je kan zeker ook buiten het toptennis je kwaliteiten laten schitteren!
Dit filmpje dat ik bij yab zag, vond ik te mooi als eerbetoon om u te onthouden.

To ski or not to ski?

 

We gingen op sneeuwvakantie. Ik zeg dus sneeuw-, niet skivakantie. Alhoewel het voor de anderen in mijn reisgezelschap wel een skivakantie was. Ikzelf waag me niet op de latten. Dat gaat mij allemaal te snel en het angstzweet breekt mij al uit als ik alleen al denk aan die akelige liftjes die je dan moet nemen. 'Pannenkoekenliften' noemen ze dat dan, waarschijnlijk in een poging om het wat aantrekkelijker te laten lijken, maar zo'n dingen bezorgen mij werkelijk nachtmerries. Ik denk dan meteen dat ik er als enige in heel de bende zal in slagen om zo klungelig te zijn om daarvan af te vallen. Jaaaaren geleden toen ik Manlief, die toen nog gewoon Lief was, nog niet lang kende, zorgde dat niet-skien van mij wel eens voor wrijving, want Manlief deed het wel graag en zijn broers ook en als er dan over skivakanties werd gepraat, werd er altijd een beetje (al dan niet stilzwijgend) in mijn richting gekeken als de spelbreker, die niet skiede en ook niet wilde leren skien. Manlief zelf pushte mij helemaal niet in de richting. Hij wist wel beter nadat we 1 keer samen waren gaan langlaufen in de Ardennen en ik daar bij elk heuveltje met een helling van meer dan 1% het al gigantisch steil vond en mij dan telkens op niet elegante wijze in de kant liet vallen. Het was een geweldig romantische dag, waarop we de lekkerste sardientjes uit blik ooit aten en ...Manlief leerde dat ik niet gemaakt ben voor sporten met latten onder mijn voeten. Nu, ik heb Manlief nooit tegengehouden om te gaan skien. Hij ging dus als student met vrienden en later toen we in de VS woonden, ging hij af en toe een dagje skien in de Catskills op een paar uurtjes rijden van ons. Toen kwam Dochterlief en sindsdien had Manlief niet meer geskied. Dit jaar zouden we een poging ondernemen omdat Dochterlief ruim oud genoeg is om het ook te leren. We zouden samen met vriendin B en haar gezin gaan zodat de kids samen op les konden, de mannen samen op de latten en de niet-skiende vrouwen samen op de lappen ;-) Maar we begonnen veel te laat aan de planning en besloten dus om het uit te stellen tot volgend jaar wanneer we wel nog voldoende keuze zouden hebben om een betaalbare en goede vakantiewoning te vinden.
Ondertussen had ik door het bladeren in de brochures toch wel zin gekregen om op sneeuwvakantie te gaan (vooral op vakantie gaan) en bleef ook schoonbroer aandringen om toch eens samen op skivakantie te gaan. Ik had het vermoeden dat Dochterlief die gelukkig wat sportiever is aangelegd dan haar moeder het wel fijn zou vinden. Dus boekte ik voor de tweede week van de kerstvakantie een hotel voor ons drietjes, mijn 2 schoonbroers en de 11jarige zoon van de vriendin van schoonbroer. Ik zou dus de enige vrouw en de enige niet-skier in het gezelschap worden. Maar de Jungfrau regio is gewoon zo geweldig mooi dat ook niet-skiers er helemaal hun gading kunnen vinden. Bergdorpjes als Grindelwald, Wilderswil en Murren zijn werkelijk uiterst charmant. Ik was op slag verliefd op al die houten huisjes en schoot heel veel kiekjes. En het uitzicht vanop de Schilthorn op net geen 3000m hoogte op de omringende bergtoppen was adembenemend mooi!
Ons hotel lag een eindje van de pistes, waarover de schoonbroers wel eens mopperden, maar de verbindingen met de trein en bus waren goed georganiseerd (en in begrepen in de prijs van de skipas). Ikzelf vond de ligging van het hotel met heel mooi uitzicht op de Jungfrau zelve en zonder teveel commerciele drukte in de buurt precies een plus. Alleen dat we er 's morgens vroeger moesten opstaan dan anders om op tijd met Dochterlief in de skiles te zijn en zodoende weinig tijd hadden om van het uitgebreide ontbijtbuffet te genieten stak me wat tegen. Ja, u weet al dat ik geen ochtendmens ben. Maar ik had nooit gedacht dat ik daar 5 dagen zou verblijven zonder te internetten, te mailen, kranten te lezen, tv te kijken en dat alles geen sec te missen. Het was heerlijk om even weg te zijn van alles en alleen maar de longen te vullen met frisse berglucht en van de zon te genieten (heb me terplaatse een zonnebril aangeschaft) en te zien hoe Dochterlief inderdaad met reuzesprongen vooruitgang boekte bij de lieve Nederlandstalige skijuf. De door Dochterlief bijzonder gevreesde lange autorit viel heel goed mee, zonder DVD speler! (ze las, zong, luisterde naar de CD's van het Geluidshuis en keek zich de ogen uit). Kortom, ze kijkt al uit naar een volgende keer op skivakantie. Ikzelf ben er nog niet helemaal uit. Ja, het was een mooie en deugddoende vakantie en neen, ik heb me daar geen seconde verveeld ook al skiede ik niet. Maar het was er ook allemaal behoorlijk duur en als ik dan denk aan de andere reizen die we voor hetzelfde geld kunnen maken... Trouwens, heel veel dank aan vriendin B voor het uitlenen van de skikleren voor Dochterlief. Dat vind ik nog zo iets voor de minzijde van een skivakantie: de kost van die kleren en dan vooral voor kinderen, want die groeien daar zo snel uit. En jullie, staan jullie graag op de latten? To ski or not to ski?